28/12/09

Χρόνια Πολλά

28/12/09 0

Αρχιτεκτονικά Θέματα Νο 3




Αρχιτεκτονικά Θέματα Νο 3/1969

Περιεχόμενα

1. Ανώνυμη ελληνική αρχιτεκτονική του Τομπάζη Α.

2. Αφιέρωμα στον Δημήτρη Πικιώνη του Λιάπη Ι.

3. Περιφερειακή Ανάπτυξη, χωροταξία, πολεοδομία, τουρισμός, οικισμός:

- Εθνικό δίκτυο αστικών κέντρων, της Κατοχιανού Δ.
- Σκέψεις για την αναδιάρθρωση του δικτύου των μικρών οικισμών, της Καλλιγά Ε.
- Η ηλεκτρονική πολεοδομία, του Ζενέτου Τ.
- Τουρισμός: αναψυχή, περιήγηση, ομαδικός τουρισμός, του Βαγιανού Σ.
- Ο τομέας των κατασκευών σε δύο μελέτες αναπτύξεως, του Ζενέτου Τ.

4. Αρχιτεκτονική και δομική μηχανική:

- Σκέψεις πάνω στην εξέλιξη της δομικής μηχανικής στην Ελλάδα, του Αγγελίδη Σ.
- Η αρχιτεκτονική των γεφυρών, του Γιαλαμά Α. και Χριστοφύδη Μ.

5. Κτήρια εκπαιδεύσεως:

- Πρόταση για μια Φυσικομαθηματική Σχολή, του Γκάρτζου Κ. κ.ά.

6. Κεφάλαια από την Ιστορία της ελληνικής αρχιτεκτονικής και πολεοδομίας:

- Η εκκλησιαστική αρχιτεκτονική στην Ελλάδα μετά την άλωση, του Μπούρα Χ.

7. Έλληνες αρχιτέκτονες

- Κατοικία στη Φιλοθέη, του Ν. Βαλσαμάκη
- Κατοικία στην Αγία Παρασκευή του Ι. Κούτση
- Κατοικία στην Ανάβυσσο του Ν. Βαλσαμάκη
- Κατοικία στην Κηφισιά του Ν. Βαλσαμάκη
- Κατοικία στην Παλαιοκαστρίτσα, Κέρκυρα του Π. Σακελλαρίου
- Κατοικία στην Εκάλη του Α. Σ. Καλλιγά
- Κατοικία στο Μαρούσι του Α. Σ. Καλλιγά
- Πολυκατοικία στο Ψυχικό του Κ. Κυριακίδη
- Πολυκατοικία στο παλαιό Φάληρο του Β. Μπόγδανου
- Ορφανοτροφείο στην Άνω Γλυφάδα του Κ. Γκάρτζου
- Επέκταση καπνοβιομηχανίας στον Πειραιά των Ν. Καλογερά, Π. Κουλέρμου και
Σ. Αμούργης
- Πτηνοσφαγείο στα Ιωάννινα των Θ. Παπαδέα και Α. Τομπάζη
- Κτήριο Γραφείων στην οδό Πραξιτέλους του Β. Μπογάκου
- Υποκατάστημα τραπέζης στο Βόλο των Κ. Δεκαβάλλα και Ν. Λόντου
- Περίπτερο καπνοβιομηχανίας στην διεθνή έκθεση Θεσσαλονίκης του Μ. Φωτιάδη
- Αεροσταθμός στο Ηράκλειο Κρήτης των Δ. Κονταργύρη, Α. Λαμπάκι και Π. Λουκάκη
- Αεροσταθμός στην Κέρκυρα των Π. Σακελλάριου, Ε. Σενκόφσκυ και Κ. Σακελλαρίου
- Γενικό Νοσοκομείο στη Βέροια των Β. Γιαννάκη και του καθηγητή Δ. Α. Φατούρου
- Πολυϊατρείο–Υποκατάστημα Ι.Κ.Α στο Μαρούσι της Ε. Βακαλοπούλου–Giuliano
- Τύπος βρεφικού-παιδικού σταθμού της Ε. Βακαλοπούλου–Giuliano
- Τουριστικό συγκρότημα στην Περαχώρα, Λουτράκι του Γ. Βλάχου
- Διαμέρισμα σε αθηναϊκή πολυκατοικία του Γ. Μπόγδανου
- Διασκευή παλαιάς αποθήκης στην Αίγινα του Κ. Δεκαβάλα
- Διαμέρισμα σε εξοχική πολυκατοικία του Β. Μπογάκου
- Οικισμός διακοπών στην Ανάβυσσο του Ο. Γιάκα

8. Αρχιτεκτονικοί Διαγωνισμοί

- Τουριστική αξιοποίηση Φαληρικού όρμου
- Ιστορικό Πολεμικό Μουσείο
- Διαμόρφωση χώρου Μνημείου Ελευθερίου Βενιζέλου
- Τύπος υπαιθρίου τηλεφωνικού θαλάμου

9. Η εκπαίδευση των αρχιτεκτόνων

- Διεθνής Θερινή Ακαδημία Καλών Τεχνών Salzburg:
• Τμήμα Αρχιτεκτονικής

- Αρχιτεκτονική Σχολή Ε.Μ. Πολυτεχνείου:
• Έδρα Πολεοδομίας
• Έδρα Κτιριολογίας του Θ.Βαλεντή
• Έδρα Αρχιτεκτονικής Εσωτερικών Χώρων του Ι.Λιάπη
• Έδρα Πλαστικής του Λ.Λαμέρα

- Πολυτεχνική Σχολή Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης
• Σπουδαστήριο Πολεοδομίας του Θ. Αργυρόπουλου
• Εργαστήριο Αρχιτεκτονικής Εσωτερικών Χώρων και Βιομηχανικής Αισθητικής του Δ. Α. Φατούρου
• Επιγραφές Καταστημάτων του Δ. Α. Φατούρου

10. Design

- Ο οδικός εξοπλισμός της Αθήνας του Σ. Κοσμετάτου
- Έπιπλα για να ζείς και να εργάζεσαι στο έτος 2000. Έπιπλο πολλαπλών χρήσεων του Τ. Χ. Ζενέτου
-Ο συντονισμός της προβολής των επιχειρήσεων του Σ. Κοσμετάτου

11. Χρονικό

- Η 14η Triennale

14/12/09

Στα ράφια μας

14/12/09 0

συγγραφέας: Δημακόπουλος, Ιορδάνης Ε.
τίτλος: Η κατοικία στην Κρήτη κατά την τελευταία περίοδο της Βενετοκρατίας :
Περ. 1538-1645

εκδότης: Ίδρυμα Γουλανδρή - Χορν
έτος έκδοσης: 1997

στοιχεία βιβλίου στο ΤΕΕ-ΤΔΚ: 720.9 Δ -(001791)

απόσπασμα από το βιβλίο

Το ιστορικό κέντρο των πόλεων των Χανίων και του Ρεθύμνου, υπάρχουν σπίτια κι ακόμη περισσότερα τμήματα των αρχικών σπιτιών, η πρόσσοψη ή μερος της τελευταίας, καθώς και εσωτερικοί χώροι, στο ισόγειο κατά κανόνα, που όχι μόνον κτίσθηκαν πριν τετρακόσια χρόνια περίπου αλλά και εξακολουθούν να κατοικούνται ή να χρησιμοποιούνται έκτοτε συνεχώς. Στα Χανιά, υφίστανται πάντως και αρκετά ερείπια σπιτιών που καταστράφηκαν στον τελευταίο πόλεμο (Μάιος 1941). Και στις δύο όμως πόλεις, παρά τις παλιότερες και πιο πρόσφατες αλλοιώσεις, τις καθαιρέσεις ή την καταστροφή των υψηλότερης ιδίως στάθμης τμημάτων ή τις διάφορες προσθήκες που έχουν υποστεί, καθώς και τη μακροχρόνια έλλειψη συντηρήσεως, προβλήματα που αντιμετωπίζει με πολ΄λα έργα και άλλα μέτρα η Αρχαιολογική Υπηρεσία, και πάρά την ανεξέλεγκτη τουριστική υπερεκμεταύλλευση κτηρίων και κοινόχρηστων χώρων των τελευταίων ετών, τα παραδείγματα αυτά αστικής κατοικίας είναι πολυαριθμότερα και σχετικώς ακεραιότερα από άλλα, της ίδιας ή και μεγαλύτερης ηλικίας, όπως είναι εκείνα των τειχισμένων πόλεων της Ρόδου και της Μονεμβασίας.

Η σπουδαιότερα όμως των σπιτιών των Χανίων και του Ρεθύμνου της ύστερης Βενετοκρατίας δεν περιορίζεται μόνον στην αρχαιότητα των. Πράγματι, τα κτήρια αυτά είναι τα μόνα όχι μονάχα στην Ελλάδα αλλά και σ ολόκληρη τη νοτιοανατολική Ευρώπη και, ευρύτερα, στον χώρο των ορθοδόξων καών της Ευρώπης, που ανήκουν σε μία αρχιτεκτονική αναγεννησιακή, με δικά της τοπικά χαρακτηριστικά, μια κρηρική δηλαδή αναγεννησιακή αρχιτεκτονική.


27/11/09

Άρθρο της Εβδομάδας

27/11/09 0

Οδηγίες για την παραγγελία – παραλαβή σκυροδέματος

του Θ. Γ. Βουδικλάρη, Πολιτικού Μηχανικού,
Προέδρου του Ινστιτούτου Οικονομίας Κατασκευών (ΙΟΚ)

άρθρο στο περιοδικό Εργοληπτικό Βήμα # 68 (09/2009)
Παραγγελία

Για να αποκτήσεις το σκυρόδεμα που θέλεις, με τις ιδιότητες που θέλεις και την ικανότητα που πρέπει αυτό να έχει, για να σου λύσει τα προβλήματα που πρόκειται να αντιμετωπίσεις,

πρέπει:
• να ξέρεις να το διαλέξεις, να το προσδιορίσεις, ανάλογα με τις ανάγκες που πρέπει να καλύψεις και να ικανοποιήσεις
• να το παραγγείλεις σωστά, ώστε με τρόπο απολύτως σαφή να δώσεις στον παραγωγό του να αντιληφθεί το σύνολο των απαιτήσεών σου, για να σου δηλώσει και να συμφωνήσει
μαζί σου την οικονομική του αξία
• να μπορείς να ελέγξεις αν το σκυρόδεμα που σου στέλνουν είναι αυτό που ζήτησες και αν ικανοποιεί τις απαιτήσεις των Κανονισμών, της εγκεκριμένης - συμβατικής μελέτης και
της λειτουργικότητας του έργου.

Στην ουσία η παραγγελία του σκυροδέματος και η δήλωση της αντίστοιχης τιμής του από τον παραγωγό, αποτελεί την «συμφωνία», μια προφορική συνήθως, άτυπη (ισχυρή όμως)
«σύμβαση» προμήθειας του υλικού. Και επειδή πολύ συχνά, στην συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων στα ιδιωτικά έργα, την παραγγελία την κάνει ο κύριος του έργου και όχι ο
Μηχανικός, ο Σύμβουλος Μηχανικός (μελετητής ή επιβλέπων ή τεχνικός σύμβουλος) πρέπει να του δώσει όλα τα στοιχεία, ώστε αυτή να είναι σωστή και πλήρης.

Αυτό σημαίνει ότι πρέπει ο ίδιος να ξέρει καλά τις απαιτήσεις των Κανονισμών και της νομοθεσίας, αλλά επίσης να έχει γνώση των αναγκών, που προκύπτουν από τις συνθήκες του έργου, τοπογραφικές (παραθαλάσσιο κλπ.), γεωγραφικές (σε περιοχή κατηγορίας IV, ως προς την ανάγκη προστασίας από την παγοπληξία), κατασκευαστικές (μέσα στο νερό
ή τη θάλασσα, τρόπο μεταφοράς, συμπυκνώσεως κλπ.), λειτουργικές (μειωμένης υδατοπερατότητας, ανθεκτικό σε επιφανειακή τριβή κλπ.) και φυσικά αντοχή, εργασιμότητα
κάθιση), ανθεκτικότητα κλπ.

Ένας καλός τρόπος για την ικανοποίηση αυτής της ανάγκης είναι να αναγράφεται στα σχέδια ξυλοτύπων εφαρμογής της στατικής μελέτης, ένας Πίνακας Παραγγελίας Σκυροδέματος σαν αυτόν που ενδεικτικά παρατίθεται παρακάτω και που έχει το πρόσθετο πλεονέκτημα να λειτουργεί ως υπομνηστικό των Κανονισμών και για τον ίδιο τον μηχανικό.
Η στάθμη διαστρώσεως (που επηρεάζει το μήκος της μπούμας), δεν αναγράφεται, επειδή συνήθως το ίδιο εργοστάσιο προμηθεύει σκυρόδεμα από την θεμελίωση, και επομένως
γνωρίζει ποιόν όροφο αφορά η επόμενη διάστρωση, αλλιώς δίνεται και αυτή η
πληροφορία.

ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΠΑΡΑΓΓΕΛΙΑΣ ΣΚΥΡΟΔΕΜΑΤΟΣ

• ΠΟΣΟΤΗΤΑ ΣΚΥΡΟΔΕΜΑΤΟΣ : 85 m3
• ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΣΚΥΡΟΔΕΜΑΤΟΣ : C20/25
• ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΚΑΘΙΣΗΣ : S 3
• ΕΠΙΘΥΜΗΤΗ ΚΑΘΙΣΗ : 12 - 14 cm
• ΜΕΓΙΣΤΟΣ ΚΟΚΚΟΣ : 31.5 mm
• ΔΟΚΙΜΙΑ ΕΛΕΓΧΟΥ ΚΥΒΙΚΑ : 15x15x15 cm
• ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΕΠΙΧΡΙΣΜΑΤΟΣ : ναι
• ΣΥΜΠΥΚΝΩΣΗ : δονητές μάζας

ΕΙΔΙΚΕΣ ΑΠΑΙΤΗΣΕΙΣ

α) Αντλησιμότητα : ναι
β) Στεγανότητα : πιθανώς
γ) Παραθαλάσσιο περιβάλλον : ναι
δ) Χημικές προσβολές : όχι
ε) Αντοχή σε επιφαν. φθορά : όχι
στ) Μέσα σε νερό ή θάλασσα : ίσως
ζ) Χαμηλή θερμοκρασία : όχι
η) Κριτήριο Ε ( <>

Θα ήταν ευχής έργον αν η συμμετοχή του επιβλέποντος μηχανικού στη διαδικασία παραγγελίας του σκυροδέματος ήταν μεγαλύτερη, και πρέπει ασφαλώς να γίνεται προσπάθεια να είναι ουσιαστικότερη.

Σε μια τέτοια, βελτιωμένη, διαδικασία, θα μπορούσε ο επιβλέπων μηχανικός να σχηματίζει προσωπική αντίληψη, με επί τόπου επίσκεψη και αυτοψία, των δυνατοτήτων του εργοστασίου παραγωγής και της εκ μέρους του τηρήσεως των απαιτήσεων του Κανονισμού Τεχνολογίας Σκυροδέματος (ΚΤΣ άρθρο 12.1) και του Προτύπου ΕΛΟΤ 346, για την καλή και σύννομη λειτουργία του. Πολύ συνοπτικά, οι απαιτήσεις αυτές είναι οι επόμενες:
α) Να υπάρχει Διπλωματούχος Μηχανικός ως υπεύθυνος
παραγωγής και ποιότητας
β) Η ποιότητα του σκυροδέματος να παρακολουθείται στο εργοστάσιο από τον παραγωγό με δοκίμια, τα αποτελέσματα των ελέγχων να τηρούνται σε μητρώα, να υπολογίζεται η
τυπική απόκλιση του συγκροτήματος και να συντάσσονται τα κατάλληλα διαγράμματα (ΚΤΣ 12.1.1.7 και 12.1.1.8)
γ) Να υπάρχουν εγκαταστάσεις αποθηκεύσεως και ζυγίσεως όλων των υλικών, αδρανών - τσιμέντου – νερού
δ) Να υπάρχουν αναμικτήρες (μίξερ) επί των οποίων θα αναγράφεται ο μέγιστος επιτρεπόμενος όγκος παρτίδας και η ταχύτητα αναμίξεως. Να υπάρχει επίσης συσκευή που θα μετρά τον χρόνο αναμίξεως και δεν θα επιτρέπει την πρόωρη εκκένωση
ε) Να υπάρχουν οι απαραίτητες συσκευές και διατάξεις για την εκτέλεση των απαιτουμένων ελέγχων: αντοχής, εργασιμότητας, ομοιομορφίας και περιεκτικότητας αέρος.

Πέραν αυτών των απαιτήσεων των κειμένων διατάξεων, που πρέπει να τηρούνται υποχρεωτικώς, είναι σκόπιμο να διερευνάται η (προαιρετική, πέραν της υποχρεώσεως) προσπάθεια της βιομηχανίας, για περαιτέρω βελτίωση ή σταθεροποίηση της ποιότητας του παραγομένου προϊόντος, όπως :
• Ηλεκτρονική ζύγιση υλικών και τροφοδότηση του αναμικτήρα, με αυτόματη σύνδεση με «καταγραφικό»
• Ετοιμότητα παραδόσεως των διαφόρων κατηγοριών και ειδικών απαιτήσεων σκυροδέματος, με έτοιμες μελέτες συν θέσεως για κάθε περίπτωση
• Οργανόγραμμα λειτουργίας, για την εξασφάλιση σταθερής στάθμης της ποιότητας παραγωγής.

Είναι εξάλλου προφανές ότι μια τέτοια (ορθή) διαδικασία θα είχε νόημα και θα ήταν αποδοτική, αν ο μηχανικός είχε το δικαίωμα να απορρίψει το εργοστάσιο που επέλεξε ο κύριος του έργου, σε περίπτωση που θα το κρίνει ανεπαρκές και ακατάλληλο. Ο μηχανικός (μελετητής, επιβλέπων ή τεχνικός σύμβουλος) θα μπορούσε επίσης να εκτιμά τις ενδεχόμενες δυσχέρειες του υπ’ όψη έργου, να δίνει τις κατάλληλες πληροφορίες για την πυκνότητα των οπλισμών και τις διαστάσεις των στοιχείων που θα σκυροδετηθούν και να συνεργάζεται με τον παραγωγό για να αντιμετωπίσουν από κοινού τις δυσκολίες αυτές, όπως επίσης και τις δυσκολίες προσπελάσεως και εκτιμήσεως του αναγκαίου χρόνου μεταφοράς, τοποθετήσεως ή στηρίξεως της αντλίας, επιλογής του κατάλληλου μεγέθους της (μήκος μπούμας αντλίας), ενδεχόμενης παρεμβολής χρόνου κοινής ησυχίας στη διάστρωση, προσδιορισμού του ρυθμού τροφοδοσίας, χρήσεως προσθέτων κλπ. Θα μπορούσε επίσης να ζητήσει στοιχεία ελέγχου της καταλληλότητας του νερού (οι γεωτρήσεις των εργοστασίων σκυροδέματος διατρέχουν ενίοτε τον κίνδυνο να αντλούν λίγη θάλασσα), ιδιαίτερα και απαραίτητα προκειμένου για διάστρωση προεντεταμένου σκυροδέματος. Ακόμα, να εξετάσει την υφιστάμενη δυνατότητα αποστολής καταγραφικού δελτίου ή και ζυγολογίου κάθε
φορτίου, να διατυπώσει το αίτημα χορηγήσεως (σωστών) μητρών δοκιμίων και ικανοποιήσεως κάθε άλλης ανάγκης που υφίσταται για το συγκεκριμένο έργο και τις συνθήκες
κατασκευής ή/και λειτουργίας του. Και τέλος να συνεργασθεί στην συνεκτίμηση του υπολειπομένου χρόνου διαστρώσεως, συναρτήσει του αναγκαίου χρόνου μεταφοράς, αναλόγως της αποστάσεως εργοστασίου - εργοταξίου, των συνθηκών κυκλοφορίας κλπ. και στην λήψη των ενδεδειγμένων αποφάσεων, αν ο χρόνος αυτός εμφανίζεται μικρός και ανεπαρκής.
Ασφαλώς πρέπει να δηλώσει την επιθυμητή ημερομηνία και την ώρα αφίξεως του πρώτου φορτίου, αλλά και να ζητήσει την διενέργεια αυτοψίας του χώρου από εκπρόσωπο του
εργοστασίου, για την πλήρη ενημέρωση του παραγωγού στις πραγματικές συνθήκες του έργου και την ανάληψη εκ μέρους του των σχετικών ευθυνών. Από το άλλο μέρος η μονάδα παραγωγής πρέπει να ζητήσει στοιχεία της ταυτότητας του παραγγέλλοντος (ονοματεπώνυμο
ή Εταιρεία, διεύθυνση, τηλέφωνα, ΑΦΜ κλπ.)

Δεν θα πρέπει να περάσει απαρατήρητο, ότι ο επιβλέπων μηχανικός (που είναι ασφαλώς υπεύθυνος για την αποδοχή ή απόρριψη του αποστελλομένου από τον παραγωγό σκυροδέ-
ματος), θα βρεθεί σε πολύ δύσκολη θέση, αν τυχόν θεωρήσει ότι το σκυρόδεμα που αποστέλλεται δεν ικανοποιεί τις απαιτήσεις των Κανονισμών, των προδιαγραφών και της μελέτης, χωρίς ευθύνη του παραγωγού, λόγω κακής παραγγελίας. Αυτό και μόνον αρκεί για να φανεί η σημασία που πρέπει να δίνει ο μηχανικός στην παραγγελία σκυροδέματος, έστω
και αν ο κύριος του έργου την θεωρεί δική του αρμοδιότητα ή δικαίωμα.

το πλήρες άρθρο εδώ (σελίδα 31)



11/11/09

Προσκτήσεις του Μήνα

11/11/09 0

τίτλος: Λευκωσία - Η άγνωστη κληρονομιά κατά μήκος της Νεκρής Ζώνης
2008

στοιχεία βιβλίου: 720.95645 Λ -(002672)



τίτλος: Εγχειρίδιο για διατηρητέες οικοδομές
2008

στοιχεία βιβλίου: 721.02588 Ε -(002673)


τίτλος: Θ. Π. Τάσιος : Πρόσφατο Δημοσιευμένο Έργο 1996-2008
2009

στοιχεία βιβλίου: 620.0092 Θ -(002686)

25/10/09

Paper Doesn't Grow On Trees

25/10/09 0


ολιγόλεπτο βίντεο του Patrick Chiller με θέμα την χρήση των ενεργειακών πόρων


28/9/09

Ενσωμάτωση Τεχνολογιών ΑΠΕ & Εξοικονόμηση Ενέργειας στον Οικιακό Τομέα

28/9/09 0

έκδοση του ΚΑΠΕ για την εφαρμογή των ΑΠΕ στον οικιακό τομέα, με αναφορά
στα Φωτοβολταϊκά,
στις Μικρές Ανεμογεννήτριες,
στη Βιομάζα,
στα Θερμικά Ηλιακά Συστήματα και σ
τις Γεωθερμικές Αντλίες Θερμότητας

Η επιτακτική πλέον ανάγκη για την προστασία του περιβάλλοντος, οι δυνατότητες που μας προσφέρει η τεχνολογική εξέλιξη και η ραγδαία άνοδος των τιμών των συμβατικών καυσίμων μας καθιστούν τις Ανανεώσιμες Πηγές Ενέργειας (ΑΠΕ) μια εφικτή εναλλακτική λύση έναντι των συμβατικών καυσίμων και της ηλεκτρικής ενέργειας στον οικιακό τομέα. Το ζήτημα, όμως, που τίθεται είναι υπό ποιες προϋποθέσεις οι τεχνολογίες των ΑΠΕ μπορούν να αντικαταστήσουν τις συμβατικές λύσεις όπως επίσης και ποιο θα είναι το κόστος και η αποδοτικότητα των επενδύσεων αυτού του είδους.

Απαραίτητη προϋπόθεση για την επιτυχή ενσωμάτωση των τεχνολογιών ΑΠΕ αποτελεί η εκμετάλλευση των δυνατοτήτων Εξοικονόμησης Ενέργειας (ΕΞΕ), η οποία μπορεί να μειώσει σημαντικά την απαιτούμενη εγκατεστημένη ισχύ των τεχνολογιών ΑΠΕ. Δεδομένου ότι η ΕΞΕ εξαρτάται και σε ένα μεγάλο βαθμό από τη συμπεριφορά του καταναλωτή, με μηδενικού κόστους επεμβάσεις-ρυθμίσεις, μπορεί να μειωθεί σημαντικά ίο κόστος επένδυσης για την εγκατάσταση των τεχνολογιών ΑΠΕ.

ΣΤΟ παρόν έντυπο παρέχονται ορισμένες βασικές οδηγίες για την ΕΞΕ και την ενσωμάτωση των ΑΠΕ στις κατοικίες. Στόχος του είναι να προσφέρει μια γενική εικόνα για τις δυνατότητες, τα οφέλη και το κόστος της ενσωμάτωσης των τεχνολογιών ΑΠΕ στον οικιακό τομέα.

το πλήρες κείμενο εδώ

14/9/09

Άρθρο της Εβδομάδας

14/9/09 0


Ελεύθεροι χώροι πρασίνου στην πόλη. Η περίπτωση των παιχνιδότοπων
Γεωργία Γκουμοπούλου, αρχιτέκτων
πηγή: e-magazine Monumenta #1

Στην πόλη, κατεξοχήν κοινωνικό οργανισμό, όπου φυσικά και τεχνητά χαρακτηριστικά αλληλεπιδρούν, δόμηση και ανοιχτοί χώροι, φυσικές και τεχνητές συνιστώσες λειτουργούν συμπληρωματικά και ανταγωνιστικά. Στο αστικό περιβάλλον ανήκουν ο άνθρωπος, οι κοινωνικές δομές και σχέσεις καθώς και η ποιότητα ζωής. Το περιβάλλον αυτό είναι ένα σύνθετο πλέγμα φυσικών, κοινωνικών, πολιτισμικών και άλλων μεταβλητών και η αντίληψη που έχουμε γι’ αυτό δεν είναι μόνο χωρική ή μόνο κοινωνική, αλλά αδιαίρετα χωροκοινωνική. Επειδή βιώνουμε τον χώρο μέσα από κοινωνικές διαδικασίες, καταγράφουμε συγχρόνως πληροφορίες περιβαλλοντικές και κοινωνικές.

Μέρος όλου αυτού του οργανικού συνόλου, της πόλης, και χώροι όπου αναπτύσσονται οι κοινωνικές σχέσεις των εκάστοτε κοινωνικών ομάδων που υπάρχουν και διαβιώνουν μέσα σε αυτήν αποτελούν και οι υπαίθριοι - ελεύθεροι χώροι (δημόσιοι ή κοινόχρηστοι).

Οι χώροι αυτοί έχουν δομική σχέση με την πόλη, «αποτελούν οργανικά στοιχεία της», και δημιουργούν ένα συνεχές πλέγμα, έναν ιστό, που περιλαμβάνει χώρους «κίνησης» και χώρους «στάσης» με όρια μεταξύ των επί μέρους χώρων όχι απόλυτα σαφή (Tερζόγλου,1987). Παράλληλα είναι χώροι ικανοί να δεχθούν τις φυσικές διεργασίες, άλλωστε είναι ρυθμιστές των παραγόντων του φυσικού περιβάλλοντος: επιτρέπουν την κίνηση του ανέμου, τον ηλιασμό, το δροσισμό, την ανάδειξη ή ανάπτυξη των φυσικών στοιχείων (βλάστησης, νερού κ.ά.). Ως αστικά τοπία, τέλος, μπορούν να αποτελέσουν το «φυσικό» περιβάλλον των αστικών κοινωνιών [1], ενώ διαμορφώνουν και τους όρους και τις προϋποθέσεις για τη χρήση τους από τις διαφορετικές κοινωνικές ομάδες που ζουν και κινούνται στις πόλεις (Μωραϊτης,2004).

Ανάλογα με την οργάνωση και διαμόρφωσή τους δημιουργούν αισθήματα ασφάλειας ή ανασφάλειας, ευχαρίστησης ή δυσαρέσκειας, κινούν το ενδιαφέρον, έλκουν ή απωθούν ανάλογα με τη θέση τους και τις σχέσεις τους με τους άλλους χώρους, είναι προσβάσιμοι ή όχι, συμμετέχουν ή όχι στο σύστημα τόπων και σημείων που έχουν ανάγκη να θυμούνται οι άνθρωποι. Είναι αλήθεια ότι ο ρόλος που έπαιζε άλλοτε ο δημόσιος ή κοινόχρηστος χώρος τείνει να υποβαθμιστεί σήμερα. Είναι λιγότερο χώρος συλλογικής δραστηριότητας και ζωής και περισσότερο χώρος όπου μεμονωμένα άτομα δρουν. Η οργάνωση και διαμόρφωσή του τις περισσότερες φορές ενισχύει τη δεύτερη τάση. Παρόλα αυτά εξακολουθεί να αποτελεί το άμεσα αντιληπτό και προσιτό υπόβαθρο της καθημερινής αστικής ζωής (Κοσμάκη, 1999).

Κομμάτι αυτής της ζωντανής διαδικασίας που λέγεται πόλη είναι και τα παιδιά που διεκδικούν ένα ζωτικό κομμάτι χώρου μέσα από δραστηριότητες συνειδητές κι οργανωμένες, όπως το παιχνίδι.

Το παιχνίδι ως λειτουργία πολύ συχνά και φυσικά δρα στον ανοιχτό, ελεύθερο, υπαίθριο χώρο της πόλης. Οι λεγόμενοι παιδότοποι και οι παιδικές χαρές αποτελούν μια ειδική κατηγορία υπαίθριων - ελεύθερων χώρων μέσα στην πόλη, μιας και πρόκειται για χώρους με εξειδικευμένη χρήση, οι οποίοι άλλοτε διαμορφώνονται ως τεχνητοί και άλλοτε ως φυσικοί, και απευθύνονται σε αυτή τη συγκεκριμένη κατηγορία χρηστών, τα παιδιά. Προκαλούν το ενδιαφέρον για μελέτη γιατί από τη μία δύνανται να αποτελέσουν χώρους πρασίνου με όλα τα οφέλη που αυτοί προσφέρουν στη δομή και στη ζωή της πόλης, περιβαλλοντικά, αισθητικά, οικονομικά και από την άλλη επιτελούν σημαντικό έργο στη συναισθηματική, νοητική εξέλιξη και ωρίμανση των παιδιών ως χώροι δραστηριοποίησης και κοινωνικοποίησής τους.

Αν και τα παιδιά έχουν την ικανότητα να παίζουν οπουδήποτε και με οτιδήποτε, η δομή της σύγχρονης κοινωνίας μας όπως εξελίσσεται τα «περιορίζει» χωροχρονικά. Η τάση που παρατηρείται τα τελευταία χρόνια, και ειδικά στα σύγχρονα αστικά κέντρα, να «στεγανοποιούνται» τόσο οι χώροι όσο και οι δραστηριότητες μέσα σε αυτούς δεν έχει αφήσει ανεπηρέαστους και τους χώρους παιχνιδιού. Οι παιδικές χαρές, τα πάρκα αναψυχής (τύπου allou fun park), οι ειδικά διαμορφωμένοι χώροι για παιχνίδι σε κέντρα εστίασης (τύπου macdonald’s, goody’s), οι κλειστοί χώροι παιχνιδιού (παιδότοποι) που προορίζονται να «ψυχαγωγήσουν» τα παιδιά, είναι τα σύγχρονα «μορφώματα» μιας κοινωνίας με έντονη την επιθυμία της ασφάλειας και του ελέγχου κι ενός πολιτισμού με άρτια τεχνολογική υποδομή αλλά ολοένα και πιο απομακρυσμένου από το φυσικό στοιχείο.

Σε πολλές παραδοσιακές κοινωνίες και αναπτυσσόμενες χώρες τα παιδιά έχουν καλύτερες συνθήκες σχετικές με την προσέγγιση του υπαίθριου χώρου και της «εξερεύνησης» του κόσμου γύρω τους από τα παιδιά που ζουν σε σύγχρονες δυτικές πόλεις παρόλο που δεν έχουν πρόσβαση σε σχεδιασμένους παιδότοπους. Έχουν όμως την ελευθερία να εξερευνήσουν το εξωτερικό περιβάλλον γύρω τους και να μάθουν γι’ αυτό μέσα από τους δικούς τους όρους και μόνα τους [2]. Τα παιδιά στις δυτικές πόλεις δεν είναι τόσο ελεύθερα –είναι πολύ περιορισμένα από την κίνηση των αυτοκινήτων και το φόβο της βίας και των ναρκωτικών (Hendrics, 1976).

Για τα παιδιά οι ανοικτοί χώροι σημαίνουν ευκαιρία για κίνηση και ελευθερία, για παιχνίδι. Έλκονται από χώρους με φυσικό στοιχείο και η επαφή τους με αυτούς τονώνει τόσο τις περιβαλλοντικές ανησυχίες όσο και το συναισθηματικό τους υπόβαθρο. «Έχει ξεχαστεί στις μέρες μας, στον εύθραυστο, πρακτικό, σύγχρονο κόσμο μας, ότι το αμυδρό φως, το σκοτάδι, η σκιά και η ομορφιά είναι τόσο σημαντικά για να μεγαλώσει ένα παιδί όσο η τροφή και ο αέρας» (Lady Allen of Hurtwood, 1975:11)

Η σημασία της σχέσης του παιδιού με τη φύση έχει αποδειχθεί από πληθώρα ερευνών. Ο πραγματικός βιωμένος χώρος παιχνιδιού με έντονη την παρουσία των φυσικών στοιχείων, καθώς και η άμεση επαφή του παιδιού με τα ακατέργαστα υλικά της φύσης (χώμα, άμμο, νερό, ξύλο, πέτρα κ.λπ.) κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού του, συμβάλλουν στη φυσιολογική ανάπτυξή του, σωματική, νοητική και συναισθηματική. Ολοένα και περισσότερο τα τελευταία χρόνια ευνοούνται πρακτικές σχεδιασμού που επιτρέπουν στο παιδί να βρει τη θέση του μέσα στο φυσικό χώρο. Ιδιαίτερα για τα παιδιά της πόλης που βιώνουν καθημερινά ένα τεχνοποιητό περιβάλλον, γεμάτο από σκληρές φόρμες και υλικά, η ύπαρξη ελεύθερων χώρων πρασίνου, ειδικά διαμορφωμένη για παιχνίδι, αποτελεί σημαντική προσφορά.

Άσχετα με το πού ζουν, τα παιδιά χρειάζεται να βιώσουν όλο τον κύκλο ζωής των φυτών για να καταλάβουν ότι οι άνθρωποι είναι μέρος ενός μεγαλύτερου συνόλου και να καλλιεργήσουν μια σωστή συμπεριφορά απέναντι στη φύση. Αυτή η εμπειρία μπορεί να αποκτηθεί μέσα σε περιοχές όπου τα παιδιά έρχονται σε άμεση επαφή με φυσικά στοιχεία και μπορούν ακόμα και να φροντίζουν, να καλλιεργούν φυτά ή να περιποιούνται ζώα [3]. Η δημιουργία «περιβαλλοντικών αυλών» και «κήπων για παιδιά» είτε στο εκπαιδευτικό τους περιβάλλον είτε μέσα σε ένα δίκτυο ελεύθερων χώρων στην πόλη αποτελεί έναν τρόπο κατανόησης των φυσικών διαδικασιών (Τσουκαλά, 1998). Επιπλέον διάφοροι τύποι φυτών, μόνοι ή σε συνδυασμό, έχουν την ικανότητα να διευρύνουν το πεδίο παιχνιδιού.

Μέσω ενός σχεδιασμού που έχει λάβει υπόψη τη χλωρίδα, όχι απλά ως στοιχείο αισθητικής και περιβαλλοντικής λειτουργίας ενός χώρου αλλά ως δομικό στοιχείο, ενεργό στη δραστηριότητα του παιχνιδιού, τα φυτά μπορούν να προσφέρουν νέες εμπειρίες και πτυχές στο παιχνίδι των παιδιών. Για παράδειγμα η παρατήρηση και συλλογή φυτών και λουλουδιών, το σκαρφάλωμα στα δέντρα, το κρυφτό σε θάμνους και γενικά παιχνίδια «εξερεύνησης» στο φυσικό περιβάλλον προσφέρουν στα παιδιά δυνατές συγκινήσεις.

Τα φυτά μαζί με το χώμα, την άμμο και το νερό δημιουργούν ξεχωριστούς τόπους παιχνιδιού αρκετά διαφορετικούς από τους συνηθισμένους με το στατικό και κοινότυπο χαρακτήρα.
Ενεργοποιούν με την υφή, το σχήμα, το χρώμα και τις οσμές τους τη φαντασία του παιδιού και πλουτίζουν τα «τοπία παιχνιδιού» τους. «Τα λουλούδια είναι μαγικά,..., ειδικά αυτά. Θα κάνουν τα χέρια σου μαγικά και μετά ότι αγγίζεις θα γίνεται μαγικό. Τα μολύβια θα γράφουν μαγικά, τα γυαλιά σου θα βλέπουν μαγικά. Όλα θα είναι μαγικά.» [4] (Moore,1993)

Επίσης έρευνες σχετικά με τις συμπεριφορές που αναπτύσσονται κατά τη διάρκεια δραστηριοτήτων σε χώρους περιπετειών και στο ευρύτερο περιβάλλον της γειτονιάς έδειξαν ότι στους χώρους περιπετειών αναπτύσσονται κυρίως νοητικού χαρακτήρα δραστηριότητες/συμπεριφορές απ’ ότι στους υπόλοιπους χώρους της γειτονιάς όπου παρατηρείται υψηλότερος βαθμός κοινωνικής συμπεριφοράς. Ως συνέχεια των ερευνών ήταν μια σειρά από προτάσεις σχετικά με την οργάνωση και το σχεδιασμό τόπων δράσης του παιδιού στον αστικό χώρο, ανάμεσα στις οποίες ιδιαίτερη σημασία αποκτά η πρόταση εκείνη που εισάγει την έννοια των «περιβαλλόντων παιχνιδιού» ("play environments"): «Σκόπιμο είναι να δημιουργήσουμε περιβάλλοντα παιχνιδιού κι όχι παιδότοπους που αποτελούν στατικά χωρικά πλαίσια δράσης του παιδιού με σαφή όρια και αυστηρά προσδιορισμένη θέση στον αστικό ιστό. Όλα τα περιβάλλοντα ζωής του παιδιού πρέπει να αποτελέσουν αντικείμενο έρευνας και σχεδιασμού. Το σύνολό τους αποτελεί το περιβάλλον παιχνιδιού» (Moore, 1985).

Παρόλα αυτά η γοητεία και το μυστήριο που χαρίζει στα μάτια των παιδιών το παιχνίδι στους δρόμους της γειτονιάς είναι ακόμα ζωντανό και ο παιδικός αυτός «βιότοπος» συνεχίζει να λειτουργεί σε μικρότερης κλίμακας πόλεις. Όπως επισήμανε και η Jane Jacobs στις μελέτες της για τους δρόμους και τις γειτονιές «τα παιδιά των πόλεων χρειάζονται μια ποικιλία από μέρη, στα οποία να παίζουν και να μαθαίνουν…Ταυτόχρονα, όμως, χρειάζονται ένα μη
εξειδικευμένο υπαίθριο ορμητήριο, από το οποίο να αρχίζουν το παιχνίδι και να περιφέρονται και το οποίο θα τα βοηθήσει να
σχηματίσουν τις εντυπώσεις τους για τον κόσμο. Αυτή τη μορφή του μη εξειδικευμένου παιχνιδιού εξυπηρετούν τα πεζοδρόμια και αυτό τα ζωντανά πεζοδρόμια των πόλεων μπορούν να εξυπηρετήσουν θαυμάσια» (Jacobs, 1965)

Μια πόλη φιλική προς τα παιδιά τούς επιτρέπει το ξένοιαστο, δημιουργικό και ασφαλές παιχνίδι σε παιχνιδότοπους αλλά προβλέπει και τη δυνατότητα έκφρασης των δραστηριοτήτων τους σε όλη της τη δομή. Παράλληλα η πόλη χρειάζεται άθικτη τη φύση να την περιβάλλει, χρειάζεται ελεύθερους χώρους πρασίνου για να την «ανακουφίζουν», να την κάνουν να «αναπνέει» ελεύθερα προσφέροντάς της έτσι τη δυνατότητα να είναι φιλική προς τα παιδιά• και τελικά όπως αναφέρεται και στη Διακήρυξη-Πρόταση του Ευρωπαϊκού Δικτύου Πόλεων που είναι Φιλικές προς τα Παιδιά: «Μια πόλη φιλική προς τα παιδιά είναι φιλική προς όλους».

Υποσημειώσεις
1. «...δεν μπορεί να υπάρξει αναφορά στη φύση ανεξάρτητη από τις πολιτιστικές μας δομές, δεν μπορεί να υπάρξει αναφορά στη φύση ανεξάρτητη από τις κατασκευαστικές μας δομές, δεν μπορεί να υπάρξει αναφορά στη φύση ανεξάρτητη από τη δομική, οργανωτική πρόθεσή μας εν γένει.»(Μωραϊτης Κ. 2004:66)
2.Η αναφορά γίνεται για τα παιδιά σχολικής ηλικίας, που μπορούν να κυκλοφορήσουν και χωρίς συνοδό εφόσον και οι κινητικές τους δεξιότητες και οι σωματικές τους αναλογίες το επιτρέπουν.
3.Η Lady Allen προτείνει ζώα σε περιοχές κατοικίας, σε χώρους παιχνιδιού με την επίβλεψη των ενηλίκων, επίσης μικρούς ζωολογικούς κήπους που «ταξιδεύουν» το καλοκαίρι. (Lady Allen, 1975)
4.Πρόκειται για τα λόγια ενός κοριτσιού που μετείχε σε έρευνα του Robin Moore: “Plants as Play Props”, Children’s Environments Quarterly 6(1) (1989):3-6.
5.Στις 22 Οκτωβρίου 2004, παρουσιάστηκε και τέθηκε υπ’ όψιν των ευρωπαίων δημάρχων προς υπογραφή μια Διακήρυξη - Πρόταση του Ευρωπαϊκού Δικτύου Πόλεων που είναι Φιλικές προς τα Παιδιά. Η Αθήνα δεν έχει υπογράψει ακόμα αυτή τη Διακήρυξη.

Βιβλιογραφικές αναφορές

* Μωραΐτης, Κ. (2004), "Ο σχεδιασμός τοπίου και η αρχιτεκτονική του παιδεία", Δελτίο ΣΑΔΑΣ, 44, σελ.66-68
* Κοσμάκη, Π. (1999), "Για μια στρατηγική σχεδιασμού βιώσιμων δημόσιων υπαίθριων", Εισήγηση στο 10ο Πανελλήνιο Αρχιτεκτονικό Συνέδριο, Αθήνα
* Τερζόγλου, Ι. (1987), Ο χαρακτήρας των υπαίθριων κοινόχρηστων χώρων, Διδακτικές σημειώσεις Ε.Μ.Π., Αθήνα
* Τσουκαλά, Κ. (1998), Προτάσεις για το σχεδιασμό υπαίθριων παιδοτόπων, Διδακτικές σημειώσεις, Α.Π.Θ.-Υπηρεσία Δημοσιευμάτων, Θεσσαλονίκη
* Jacobs, J. (1965), The Death and Life of Great American Cities, Penguin, Harmondsworth
* Lady Allen of Hurtwood (1975), Planning for Play, Thames and Hudson, London
* Moore, R. (1985), “State of the Art in Play Environment”, in When Children play, J. Frost & S. Sunderin (Eds) Wheaton, MD: Association for Childhood Education International, pp.171-192
* Moore, R. (1993), Plants for Play. A Plant Selection Guide for Children’s Outdoor Environments, MIG Communications, Berkeley, California

ggoum@tee.gr

6/9/09

Στα ράφια μας

6/9/09 0

τίτλος: Πολεοδομία vs Μεταφορές: Από την απόκλιση στη σύγκλιση
συγγραφείς: Βλαστός Θ., Μηλάκης Δ.
έτος έκδοσης: 2006
isbn: 9606309541

στοιχεία βιβλίου: 711.73 Β -(002455)

Από το οπισθόφυλλο

Αντικείμενο του βιβλίου η διερεύνηση της σχέσης πολεοδομίας και μεταφορών. Μια σχέση που δοκιμάστηκε σκληρά σε όλη την ιστορία του σχεδιασμού του 20ου αιώνα. Σήμερα η έκδοση αυτή βλέπει το φως για οι αξίες αλλάζουν. Οι υποδομές κρεμάστηκαν, τα αυτοκίνητα δεν χωράνε. Οι αγοραίες λύσεις των αστικών διοδίων είναι επικίνδυνες για το κοινωνικό περιβάλλον και δύσκολα θα γίνουν αποδεκτές. Δεν απέμειναν παρά οι πολιτικές λύσεις. Η πόλη ή θα γίνει πόλη της δημόσιας συγκοινωνίας, του περπατήματος και το ποδηλάτου ή θα ακυρωθεί. Για να απελευθερωθεί από το αυτοκίνητο πρέπει να προσαρμοστεί στη γεωγραφία των δικτύων δημόσιας συγκοινωνίας ασκώντας κατάλληλες πολιτικές συντελεστή δόμησης και χωροθέτησης των χρήσεων γης. Χρειάζονται ενιαίες πολεοδομικές και συγκοινωνιακές προσεγγίσεις. Αποτελούν τις δυο όψεις του ίδιου εργαλείου με στόχο τη βιώσιμη κινητικότητα.

Το βιβλίο έχει ως αφετηρία τα αποτελέσματα των εργασιών του ευρωπαϊκού θεματικού δικτύου Planning and Urban Mobility in Europe - Plume. Προτείνει πολιτικές και αναλύει παραδείγματα σχετικών εφαρμογών. Το κείμενο είναι εμπλουτισμένο με Σχέδια, σκαριφήματα, Χάρτες, Εικόνες, Πίνακες και Διαγράμματα και μεταξύ των άλλων περιλαμβάνει:

- Ιστορική αναδρομή και ερμηνείες της ιδεολογίας που επέτρεψε τη βεβήλωση της πόλης από το αυτοκίνητο.

- Επισκόπηση της θεωρίας και των σημαντικότερων αποτέλεσμα των της έρευνας ως προς τη σχέση πολεοδομίας και μεταφορών.

- Παραδείγματα συνδυασμένων πολιτικών πολεοδομίας και μεταφορών σε πόλεις της Ευρώπης και της Αμερική.

- Αναφορές στη σχετική ελληνική εμπειρία.

- Κατευθύνσεις για μελλοντική έρευνα.

24/8/09

Ψηφιακή Κρήτη

24/8/09 0


Ένα σύνολο πολιτισμικών πληροφοριών για την Αρχαιολογία, το Περιβάλλον, την Ιστορία, την Τέχνη και τη Μουσική της Κρήτης από την αρχαιότητα μέχρι σήμερα διατίθενται πλέον στο ευρύ κοινό μέσω του δικτυακού τόπου «Ψηφιακή Κρήτη: Μεσογειακές Πολιτισμικές Διαδρομές» Οι βάσεις δεδομένων και οι δικτυακός τόπος υλοποιήθηκαν από το Ινστιτούτο Μεσογειακών Σπουδών του Ιδρύματος Τεχνολογίας και Έρευνας.

Οι επισκέπτες μπορούν να περιηγηθούν στην Κρήτη μέσω ενός Ψηφιακού Αρχαιολογικού Ατλαντα, που περιλαμβάνει σειρά χαρτογραφικών εφαρμογών και εικονική πλοήγηση σε τρισδιάστατο μοντέλο του νησιού, να αντλήσουν πληροφορίες για τα έργα δυτικής τέχνης στην Κρήτη την εποχή της Βενετοκρατίας, τα οθωμανικά μνημεία και την κατοίκηση στην Κρήτη την εποχή των Οθωμανών, την ιστορία των κρητικών πόλεων γύρω στα 1900, το έργο του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου, καθώς και να διανύσουν ψηφιακές "μουσικές διαδρομές" στην Κρήτη.

Πρόκειται για ένα πληροφοριακό σύστημα για την ανάδειξη σε ψηφιακή μορφή και τη διαχείριση της πολιτιστικής κληρονομιάς της Κρήτης, από την προϊστορική εποχή μέχρι τους νεότερους και σύγχρονους χρόνους. Αν και το μεγαλύτερο τμήμα των βάσεων δεδομένων είναι διαθέσιμο μέσω του Διαδικτύου, ακόμη περισσότερες πληροφορίες είναι διαθέσιμες μέσω της Μονάδας Ψηφιακής Τεκμηρίωσης που βρίσκεται στις εγκαταστάσεις του Ινστιτούτου Μεσογειακών Σπουδών (Μελισσηνού και Νικηφόρου Φωκά 130, Παλιά Πόλη Ρεθύμνου).

Η Ψηφιακή Κρήτη αποτελείται από τα ακόλουθα πληροφοριακά συστήματα: α) Ψηφιακός Αρχαιολογικός Aτλαντας της Κρήτης, β) Η Δυτική Τέχνη στην Κρήτη την εποχή της Βενετοκρατίας, γ) Η Κρήτη κατά την οθωμανική περίοδο, δ) Η ιστορία των πόλεων της Κρήτης στους νεότερους χρόνους, ε) Το έργο του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου (Ελ Γκρέκο), στ) Μουσικές Διαδρομές.

Ψηφιακός Αρχαιολογικός Aτλαντας της Κρήτης

Πρόκειται για μια βάση δεδομένων με αρχαιολογικές, γεωγραφικές και περιβαλλοντικές πληροφορίες για την Κρήτη από την προϊστορική εποχή έως και τη ρωμαϊκή περίοδο, με τη χρήση της τεχνολογίας των Γεωγραφικών Συστημάτων Πληροφοριών (GIS) και της Δορυφορικής Τηλεπισκόπησης. Η γεωγραφική βάση δεδομένων περιλαμβάνει ακριβείς συντεταγμένες των θέσεων, περιβαλλοντικές πληροφορίες και συνοπτικό κατάλογο των σημαντικότερων ευρημάτων.

Το υπόβαθρο του ηλεκτρονικού χάρτη αποτελείται από δορυφορικές απεικονίσεις της περιοχής, ψηφιοποιημένους τοπογραφικούς, γεωλογικούς, περιβαλλοντικούς χάρτες και θεματικούς χάρτες των σημαντικότερων νεότερων οικισμών και πόλεων.

Η Δυτική Τέχνη στην Κρήτη την εποχή της Βενετοκρατίας

Η ενότητα για τη Δυτική Τέχνη στην Κρήτη έχει στόχο να ερευνήσει τα κατάλοιπα και τις μαρτυρίες για έργα τέχνης που υπήρχαν ή και δημιουργήθηκαν κατά τους τεσσεράμισι αιώνες της βενετικής κυριαρχίας στην Κρήτη, και να συγκεντρώσει πληροφορίες για τη δραστηριότητα Ευρωπαίων καλλιτεχνών στο νησί. Η ιδιαιτερότητα του εγχειρήματος έγκειται στο ότι το μεγαλύτερο μέρος του υλικού δεν υπάρχει πια ή έχει αλλοιωθεί σε βαθμό που δύσκολα αναγνωρίζεται. Ο μεγαλύτερος αριθμός των κτιρίων και ο διάκοσμός τους εξαφανίστηκαν. Διατηρήθηκε όμως ένας μικρός αριθμός έργων της αρχιτεκτονικής, σημαντικά αλλοιωμένων, και μέρος μόνο της αρχιτεκτονικής γλυπτικής που τα κοσμούσε. Επίσης, σώζονται πλούσιες αρχειακές μαρτυρίες και πληροφορίες από πολλών ειδών γραπτές πηγές, που επιτρέπουν να προσεγγιστεί έμμεσα το αντικείμενο της έρευνας.

Για την οργάνωση αυτού του υλικού, πραγματοποιήθηκε η καταγραφή και φωτογράφιση των έργων γλυπτικής και λιθοξοϊκής (13ος - 17ος αιώνας), ενώ συγκεντρώθηκαν γραπτές πηγές αναφορών σε έργα ζωγραφικής και γλυπτικής δυτικής προέλευσης που όμως δεν σώζονται μέχρι σήμερα.

Η Κρήτη κατά την οθωμανική περίοδο

Στα μέσα του 17ου αιώνα, μετά από έναν μακροχρόνιο πόλεμο (1645-1669), η βενετική Κρήτη περιήλθε στα χέρια των Οθωμανών. Η οθωμανική κατάκτηση του νησιού επέφερε μια σειρά από αλλαγές στην οικονομία, την κοινωνική οργάνωση και την πολιτιστική φυσιογνωμία της Κρήτης. Μια σημαντική παράμετρος αυτών των αλλαγών υπήρξε το γεγονός ότι στη διάρκεια της οθωμανικής περιόδου αναπτύχθηκε στο νησί μια σημαντική κοινότητα μουσουλμάνων, κατά κύριο λόγο μέσω εξισλαμισμών ντόπιων κατοίκων.

Στόχος αυτής της συλλογής πολιτισμικών πληροφοριών είναι η ανάδειξη όψεων αυτής της παράδοσης, που εξέλιπε στην Κρήτη μετά την ολοκληρωτική αποχώρηση των μουσουλμάνων από το νησί με την Ανταλλαγή των Πληθυσμών το 1924, αλλά συνεχίζει να αποτελεί, κυρίως μέσω των σωζόμενων οθωμανικών μνημείων, ένα υπαρκτό πολιτισμικό απόθεμα για το νησί.

Η συλλογή που παρουσιάζεται στον δικτυακό τόπο, σε μορφή βάσεων δεδομένων πολιτισμικών πληροφοριών, στηρίζεται στην αποδελτίωση βιβλιογραφικών πληροφοριών από το Πρόγραμμα Τουρκικών Σπουδών του Ινστιτούτου Μεσογειακών Σπουδών.

Η ιστορία των πόλεων της Κρήτης στους νεότερους χρόνους

H ενότητα για την Κρήτη στους νεότερους χρόνους περιλαμβάνει 4 βάσεις δεδομένων σε μια προσπάθεια ώστε βασικές πηγές της ιστορίας της Κρήτης να γίνουν σε όλους προσβάσιμες. Στην Ψηφιακή Κρήτη δόθηκε έμφαση σε πηγές που αναδεικνύουν εντονότερα και τους μουσουλμάνους και τους χριστιανούς κατοίκους του νησιού, για να ερευνηθούν κοινά ή διαφορετικά προβλήματα των δύο πληθυσμών, οι μεταξύ τους σχέσεις και πως μεταβάλλονται στον χρόνο, όταν την τουρκική κυριαρχία διαδέχεται η αυτονομία και στη συνέχεια η ενσωμάτωση στο ελληνικό κράτος, με κατάληξη την ανταλλαγή των πληθυσμών.

Στην 1η βάση αξιοποιούνται τα χιλιάδες δελτία που συνέταξε η "Επιτροπή Αποκατάστασης Προσφύγων του Νομού Ρεθύμνης" και στα οποία καταγράφεται η ακίνητη περιουσία Τουρκοκρητικών της πόλης του Ρεθύμνου και της ευρύτερης επαρχίας οι οποίοι εγκατέλειψαν την Κρήτη λόγω της ανταλλαγής. Τα ονόματα των ιδιοκτητών, παλαιών και νέων, τα επαγγέλματά τους, η αξία των ακινήτων, προσθέτουν πολύτιμα στοιχεία για ένα σημαντικό τμήμα του πληθυσμού, ώστε να μπορούν να διατυπωθούν υποθέσεις για κοινωνικές ιεραρχίες.

Η 2η βάση που αναδεικνύει συστηματικότερα τους μουσουλμάνους και τους χριστιανούς της περιοχής Ρεθύμνου, αφορά την καταγραφή σε ηλεκτρονική μορφή ευρετηρίων τριών συμβολαιογράφων της πόλης του Ρεθύμνου και ενός της επαρχίας Μυλοποτάμου του νομού Ρεθύμνου. Οι πληροφορίες που αντλούνται με λέξεις κλειδιά από τις περιλήψεις, επιτρέπουν μια πρώτη γνώση για βασικές παραμέτρους της κοινωνικής ζωής: οικονομικές σχέσεις, συγκρότηση περιουσιών, οικογενειακές στρατηγικές, κοινωνική διαφοροποίηση, στάσεις απέναντι στη ζωή και το θάνατο, και άλλα.

Στην 3η βάση εξετάζεται η κοινωνική διαστρωμάτωση των πόλεων της Κρήτης. Καταχωρήθηκαν σε ψηφιακή βάση δεδομένων όσα στοιχεία περιέχονται σε επαγγελματικούς οδηγούς των ετών 1911 και 1920, για τις ποικίλες αρχές του νησιού (διοικητικές, δικαστικές, στρατιωτικές), για τα δημόσια και δημοτικά "καταστήματα" και κυρίως για τα επαγγέλματα των κυριότερων πόλεων της Κρήτης. Στην 4η ψηφιακή βάση καταχωρήθηκαν περισσότεροι από 1000 τίτλοι δημοσιεύσεων που αναφέρονται κυρίως στις πόλεις της Κρήτης τον 19ο και τον 20ό αιώνα. Τα περισσότερα λήμματα είναι άρθρα σε κρητικά περιοδικά και σχετικούς με την Κρήτη συλλογικούς τόμους. Τα θέματα που περισσότερο συναντώνται αφορούν τις κρητικές επαναστάσεις και τη μάχη της Κρήτης.

Το έργο του Δομήνικου Θεοτοκόπουλου (Ελ Γκρέκο)

Στο κέντρο "Δομήνικος Θεοτοκόπουλος" του Ινστιτούτο Μεσογειακών Σπουδών/ΙΤΕ έχουν δημιουργηθεί μια φωτοθήκη και μια τράπεζα δεδομένων για τη μελέτη και κατάταξη του έργου του καλλιτέχνη (α. αυθεντικά έργα, β. έργα εργαστηρίου, γ. έργα που αποδίδονται σ' αυτόν). Έχουν συγκεντρωθεί σε ηλεκτρονική μορφή και παρουσιάζονται οι απόψεις 8 μελετητών του έργου του Γκρέκο, όπως παρουσιάζονται στις σχετικές μονογραφίες τους.

Χάρη στο ερευνητικό έργο "Ψηφιακή Κρήτη", έγινε δυνατή η ψηφιοποίηση όλου του φωτογραφικού υλικού και η ηλεκτρονική τεκμηρίωση των έργων του Θεοτοκόπουλου, καθώς και των σχολίων των μελετητών του σε μια ενιαία βάση δεδομένων, όπου κανείς μπορεί να αναζητήσει σε διάφορα πεδία πληροφορίες για τα έργα του καλλιτέχνη, καθώς και για το υλικό που διαθέτει το Κέντρο. Στον δικτυακό τόπο παρουσιάζεται ενδεικτικά το υπόδειγμα μιας ολοκληρωμένης εγγραφής.

Μουσικές Διαδρομές

Η εφαρμογή "Μουσικές Διαδρομές" αναδεικνύει το εθνογραφικό πρωτογενές εμπειρικό υλικό του Ινστιτούτου Μεσογειακών Σπουδών που συγκεντρώθηκε μέσω της επιτόπιας έρευνας στην Κρήτη κατά τα έτη 1998 - 2006, στο πλαίσιο δύο ερευνητικών έργων στο αντικείμενο της Εθνομουσικολογίας (Θαλήτας: Η βιολιστική παράδοση στην κρητική δημοτική μουσική και Crinno Music II: Η μουσική παράδοση της λύρας στην κρητική δημοτική μουσική του Ν. Ρεθύμνης).

Από τα έργα αυτά προέκυψαν, μεταξύ άλλων, 109 πολύωρες προγραμματισμένες ημι-δομημένες συνεντεύξεις με ερασιτέχνες και επαγγελματίες μουσικούς. Επιπλέον, μέσω των σχετικών συνδέσμων στους δικτυακούς τόπους του Θαλήτα και του Crinno Music II o επισκέπτης έχει τη δυνατότητα να εντοπίσει: α) το ποιητικό κείμενο όλων των ηχογραφημένων μελωδιών, το οποίο μάλιστα παρουσιάζεται έτσι ώστε να αναδεικνύεται η μορφολογία των σκοπών και η σχέση λόγου?μέλους και β) το βιντεοσκοπημένο υλικό του

Πηγή: Ψηφιακές περιηγήσεις στην Αρχαιολογία, την Ιστορία και το Περιβάλλον της Κρήτης

3/8/09

Προσκτήσεις του μήνα

3/8/09 0


τίτλος: Βιοκλιματική Αρχιτεκτονική στην Ελλάδα
συγγραφέας: Μάντζιου Λένα
εκδότης: Έργον VI
έτος έκδοσης: 2009

στοιχεία βιβλίου: 721.0467 Μ -(002688)




τίτλος: Φύτευση στεγών απλά και αποτελεσματικά
συγγραφέας: Minke G.
εκδότης: Παρατηρητής της Θράκης ΑΕ
έτος έκδοσης: 2009

στοιχεία βιβλίου: 712.6 Μ -(002665)



τίτλος: Καταγραφή μοναστηριών Βορείων Σποράδων Ν. Μαγνησίας
συγγραφείς: Μ. Γάκη, Β. Παρασκευά, Μ. Νάνου, Ν. Γεωργιάδης
έκδοτης: ΤΕΕ-Τμήμα Μαγνησίας
έτος έκδοσης: 2006

στοιχεία βιβλίου: 726.09495 Κ -(002690)

24/7/09

Αρχιτεκτονικά Θέματα No 02

24/7/09 0

Αρχιτεκτονικά Θέματα
Νο 2/1968

(δίγλωσση έκδοση: ελληνικά - αγγλικά)


Περιεχόμενα


Εισαγωγή, του Ο. Δουμάνη

1. Κριτική της σύγχρονης ελληνικής αρχιτεκτονικής

H νεοελληνική αρχιτεκτονική και ή τροπή των καιρών, του καθηγητού Π. Μιχελή

Κριτική της σύγχρονης ελληνικής αρχιτεκτονικής, του F. Loyer

Σκέψεις πάνω στη θέση της σύγχρονης ελληνικής αρχιτεκτονικής, του αρχιτέκτονα Α. Συμεών

2. Περιφερειακή ανάπτυξη -Χωροταξία – Πολεοδομία

Μελέτες πολεοδομικής και τουριστικής αναπτύξεως Κρήτης:

Εισαγωγή, του αρχιτέκτονα Σ. Βαγιανού

Ρέθυμνο

Ιεράπετρα - Μακρύγιαλος

Αγ. Νικόλαος – Έλούντα - Γουρνιά

Καστέλλι Κισσάμου

Σητεία – Βάϊ / Φοινικόδασος

Αγ. Γαλήνη – Πλακιάς

Σφακιά – Σαμαριά

Παλαιοχώρα – Κουνδούρα

Λέντας

Χερσό¬νησος – Μάλια

Φρούριο Κούλε και Ενετικό Λιμάνι Ηρακλείου

Εισαγωγή στη μελέτη του περιβάλλοντος, του αρχιτέκτονα Θ. Παπαγιάννη

Ή προστασία των "Εθνικών Μνημείων, του αρχιτέκτονα Δ. Ζήβα

Η ιστορική φυσιογνωμία της Θήβας και το ρυθμιστικό της σχέδιο της αρχιτέκτονα Ε¬λισάβετ Βακαλοπούλου – Giuliano

Αρχές μιας σύγχρονης πολεοδομικής δομής Salzburg 1967, των αρχιτεκτόνων Κ. Μάρθα, Λουΐζας Μάρθα και Γ. Σαρηγιάννη

3. Οικισμός - Κατοικία

Ή χωροκατασκευή, του αρχιτέκτονα Α. Τομπάζη

Δυνατότητες εφαρμογής τής προκατασκευής στην Ελλάδα, του αρχιτέκτονα Δ. Κονταργύρη

4. Κεφάλαια από την ιστορία τής ελληνικής αρχιτεκτονικής και πολεοδομίας

H Στοά των "Αρκτων στη Βραυρώνα και ή αναστήλωση της, του καθηγητού Χ. Μπούρα

5. 25 Έλληνες αρχιτέκτονες

Κατοικία στο Ρίο Πατρών, αρχιτέκτων Ν. Βαλσαμάκης •

Κατοικία στο Πόρτο-Ράφτη, αρχιτέκτων Ν. Βαλσαμάκης •

Κατοικία στο Ψυχικό, αρχιτέκτων Ν. Βαλσαμάκης •

Κατοικία στο Ψυχικό-Ι, αρχιτέκτων Σέβα Καρακώστα •
Κατοικία στο Ψυχικό-Ι Ι, αρχιτέκτων Σέβα Καρακώστα •

Κατοικία στην Εκάλη, αρχιτέκτων Ν. Καλογεράς, συνεργάτης αρχιτέκτων Α. Τζώνης •

Εξοχικά διαμερίσματα στη Βουλιαγμένη, αρχιτέκτονες Ν. Καλογερας, Π. Κουλέρμος και Σ. Άμούργης •

Πολυκατοικία στή Γλυφάδα, αρχιτέκτων Α. Κωστίκας •

Διαμέρισμα σε αθηναϊκή πολυκατοικία, αρχιτέκτων Τ.Χ. Ζενέτος •

Μηχανουργείο Μηχανολογικής Σχολής Ε.Μ. Πολυτεχνείου στο Γουδί, αρχιτέκτονες Ν. Καλογε¬ρας, Π. Κουλέρμος και Σ. Αμούργης •

Γυμνάσιο και Λύκειο στο Λαγκαδά, αρχιτέκτονες Β. Γιαννάκης και καθηγητής Δ. Φατούρος •

Γυμνάσιο και Λύκειο στη Βλαχιώτη Λακωνίας, αρχιτέκτονες Κ. Γκάρτζος, Η. Γουναρόπουλος, Α. Κωστίκας και Μυρτώ Κωστίκα •

"Ορθόδοξος ναός στα Πούληθρα Κυνουρίας, αρχιτέκτων Κ. Γκάρτζος • Μα¬ρίνα Βουλιαγμένης, αρχιτέκτων Π. Σακελλάριος •

Συγκρότημα τουριστικών οικίσκων στή Γλυφάδα, αρχιτέκτονες Ε. Βουρέκας, Α. Γεωργιάδης και Κ. Δεκαβάλλας •

Μικρό τουριστικό συγκρότημα στή Θάσο, αρχιτέ¬κτων Γ. Βλάχος

Εξοχικές κατοικίες στην Περαία Θεσσαλονίκης, αρχιτέκτονες Π. Τζώνος, Ξανθή Χόϊπελ και Γκ. Χόϊπελ •
Εργοστάσιο πλαστικών ειδών στην Αθήνα, αρχι¬τέκτων Τ. Χ. Ζενέτος •
Εργοστάσιο αναψυκτικών στο Μαρούσι, αρχιτέκτων Θ. Παπα¬γιάννης, συνεργάτης αρχιτέκτων Ιωάννα Μπενεχούτσου •

Πλεκτήριο στην Καλλιθέα, αρχιτέκτων Θ. Παπαγιάννης •

Εργοστάσιο μπισκότων στη Χαλκίδα, αρχιτέκτων Μ. Φω¬τιάδης

Κτίριο γραφείων στον Πειραιά, αρχιτέκτων Κ. Μπίτσιος, συνεργάτης αρχιτέκτων Ν. Πετριόλι •

Σταθμός αυτοκινήτων στην Αθήνα, αρχιτέκτων Ν. Βαλσαμάκης


6. Αρχιτεκτονικοί Διαγωνισμοί

Διεθνής διαγωνισμός για το Κέντρο του Espoo, Φιλανδία •

Διεθνής διαγωνισμός αστικής κατοικίας 1966 •

Φοιτητική Εστία Ε.Μ. Πολυτεχνείου •

Άρεταίειο και Αιγινήτειο Νοσοκομείο •

Μουσείο Καστοριάς •

Μουσείο Κομοτινής •

Πνευματικό Κέντρο Καβάλας •

Τουριστική αξιοποίηση παλαιού Φρουρίου Κερκύρας •

Οδοντιατρική Σχολή και Ψυχιατρική - Νευρολογική Κλινική Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης •

Αμφιθέατρο Ιατρικής Σχολής Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης

7. Ή εκπαίδευση των αρχιτεκτόνων

Αρχιτεκτονική Σχολή Ε.Μ. Πολυτεχνείου:

Έδρα Αρχιτεκτονικής Εσωτερικών Χώρων. Καθηγητής Ι. Λιάπης

Έδρα Πλαστικής. Καθηγητής Λ. Λαμέρας

Πολυτεχνική Σχολή Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης:

Σπουδαστήριο Πολεοδομίας. Καθηγητής Θ. Αργυρόπουλος

Εργαστήριο Αρχιτεκτονικής Μορφολογίας και Ρυθμολογίας. Καθηγητής Ν. Μουτσόπουλος

Πειράματα μορφολογικής διερευνήσεως του βυζαντινού επίπλου, του καθηγητού Ν. Μουτσοπούλου

Εργαστήριο Αρχιτεκτονικής Εσωτερικών Χώρων και Βιομηχανικής Αισθητικής. Κα¬θηγητής Δ. Φατούρος

8. Χρονικό

Κέντρο La Corbusier στη Ζυρίχη, του αρχιτέκτονα -
αρχαιολόγου Γ. Π. Λάββα

Βιβλία και περιοδικά πού λάβαμε



16/7/09

Ημερίδα "Εξοικονόμηση ενέργειας και ΑΠΕ στα Κτίρια"

16/7/09 0


Εισηγήσεις ομιλητών στην ημερίδα που διοργάνωσε του ΤΕΕ - Τμήμα Δυτικής Κρήτης στις 04-02-2009 με τίτλο " Εξοικονόμηση Ενέργειας και ΑΠΕ στα Κτήρια"


Εισαγωγική Ομιλία Προέδρου ΤΕΕ-ΤΔΚ κ. Πιταριδάκη Αντ.

Εφαρμογή των ΑΠΕ σε ξενοδοχεία της Κρήτης - Βουρδουμπάς I.


Εφαρμογή των Γεωθερμικών Αντλιών Θερμότητος στα Κτίρια - Βουρδουμπάς I.


Διαχείριση Επενδυτικών Αιτημάτων για Χρηματοδότηση - Κωνσταντινίδης N.


Το νέο θεσμικό πλαίσιο στην Ελλάδα για την εξοικονόμηση ενέργειας - Λίτος X.


Συγκριτική αξιολόγηση 2 μεθόδων - Νικολάου Tρ.



Απόσπασμα από την εισαγωγική ομιλία του Προέδρου του ΤΕΕ-ΤΔΚ


Όσοι παρακολουθείτε τη δράση μας ως TEE/ΤΔΚ, ειδικά τα τελευταία χρόνια, έχουμε αναγάγει το ζήτημα της ορθής ενεργειακής πολιτικής σε πρωτεύουσας σημασίας. Τονίζουμε μέσα από τις παρεμβάσεις μας, τις εκδηλώσεις και τα συνέδρια που συμμετέχουμε ή οργανώνουμε, ότι καθοριστικά βήματα για την επίτευξη αυτού του στόχου είναι :

- Ο συνολικός ενεργειακός σχεδιασμός

- Η λήψη ουσιαστικών μέτρων βελτίωσης της ενεργειακής αποδοτικότητας, ειδικά στα κτίρια, σύμφωνα και με τις Ευρωπαϊκές οδηγίες

- Η ουσιαστική προώθηση των ΑΠΕ και της συμπαραγωγής.

Στα πλαίσια αυτά, είναι ιδιαίτερη χαρά που σας καλοσωρίζουμε σήμερα στα πλαίσια της ημερίδας που συνδιοργανώνουμε με το ΤΕΙ Κρήτης για ένα τόσο σημαντικό ζήτημα όπως αυτό της εξοικονόμησης ενέργειας και τις εφαρμογές ΑΠΕ στα κτίρια. Ιδιαίτερα στις μέρες μας το ζήτημα αυτό γίνεται ολοένα και κρισιμότερο....



10/7/09

Νέος Παγκόσμιος Ψηφιακός Ατλαντας

10/7/09 0
Διαθέσιμος για δωρεάν κατέβασμα από το Διαδίκτυο είναι ο Παγκόσμιος Ψηφιακός Υψομετρικός Χάρτης, ο οποίος παρέχει τα ακριβέστερα μέχρι σήμερα τοπογραφικά δεδομένα για το 99% της επιφάνειας της Γης.

Ο χάρτης, αναφέρει το BBC, αποτελείται από 1,3 εκατομμύρια εικόνες τις οποίες συνέλεξε το ιαπωνικό ραδιόμετρο θερμικής εκπομπής και ανάκλασης (Aster) του δορυφόρου Terra της NASA.

Τα εκατομμύρια σημεία μέτρησης απείχαν μεταξύ τους μόλις 30 μέτρα.

«Πρόκειται για τα πληρέστερα και συνεπέστερα παγκόσμια υψομετρικά δεδομένα που έχουν διατεθεί μέχρι σήμερα στον κόσμο. Αυτό το μοναδικό σύνολο δεδομένων θα εξυπηρετήσει χρήστες και ερευνητές από ένα μεγάλο εύρος [ακαδημαϊκών] τομέων» δήλωσε ο Γούντι Τέρνερ της NASA, ερευνητής της αποστολής Aster.

Μέχρι σήμερα, ο ακριβέστερος υψομετρικός χάρτης της Γης προερχόταν από εικόνες ραντάρ που συγκέντρωσε το διαστημικό λεωφορείο Endeavour σε μια ενδεκαήμερη αποστολή το Φεβρουάριο του 2000, καλύπτοντας το 80% της επιφάνειας του πλανήτη.

Τον δορυφόρο Terra που προσέφερε το νέο χάρτη διαχειρίζεται το Εργαστήριο Αεριώθησης (JPL) της NASA στην Καλιφόρνια.

Η αποστολή χαρτογράφησης υλοποιήθηκε σε συνεργασία με το ιαπωνικό υπουργείο Εμπορίου.


πηγή: in.gr και εφημερίδα Το Βήμα

3/7/09

Στα ράφια μας

3/7/09 0


τίτλος: Επιστήμη και Τεχνολογία του ξύλου - Δομή και Ιδιότητες

συγγραφέας: Τσούμης Γ.
έτος έκδοσης: 2000
τόμος Α

στοιχεία βιβλίου: 674.1 Τ -(001946)

Περιεχόμενα

Πρόλογος

Δομή:
1. Μακροσκοπικά χαρακτηριστικά
2. Φυσικά χαρακτηριστικά
3. Το ξύλο στο μικροσκόπιο
4. Χημική σύσταση και υποδομή
5. Μηχανισμός παραγωγής του ξύλου
6. Μεταβλητότητα δομής
7. Ελαττώματα δομής

Ιδιότητες:
8. Πυκνότητα
9. Υγροσκοπικότητα
10. Ρίκνωση και διόγκωση
11. Μηχανικές ιδιότητες
12. Θερμικές ιδιότητες
13. Ακουστικές ιδιότητες
14. Ηλεκτρικές ιδιότητες
15. Αλλοίωση του ξύλου

Παράρτημα:
Ελληνικά και τροπικά ξύλα
Ευρετήρια

Απόσπασμα από τον Πρόλογο

Το ξύλο υπηρετεί τον άνθρωπο από τότε που αυτός εμφανίστηκε στη Γη, και έχει αποφαστιτικά συντελέσει στην επιβίωση του και στην ανάπτυξη του πολιτισμού. Αλλά και στη σύγχρονη αποχή, παρ όλο που είναι διαθέσιμα άλλα ανταγωνιστικά υλικά (τσιμέντο, μέταλλα, πλαστικά), το ξύλο εξακολουθεί να είναι πρώτη ύλη μεγάλου αριθμού προϊόντων. η αξία του διατηρείται σε πολλές παραδοσιακές χρήσεις, και μεγαλώνει σταθερά με τη χρησιμοποίηση του στην παραγωγή νέων προϊόντων για την ικανοποίηση αυξανόμενων αναγκών του ανθρώπου......

23/6/09

Προσκτήσεις του Μήνα

23/6/09 0
τίτλος: Πλάκα 1973-2003 : Το χρονικό της επέμβασης για την προστασία της παλιάς πόλεως Αθηνών
συγγραφέας: Διονύσης Α. Ζήβας
έτος έκδοσης: 2006
εκδότης: Πολιτιστικό Ιδρυμα Ομίλου Πειραιώς
2 τόμοι

στοιχεία βιβλίου: 711.590949512 Ζ -(002660)


τίτλος: Ήπιες επεμβάσεις για την προστασία των ιστορικών κατασκευών (3ο : 2009 : Θεσσαλονίκη) : Νέες τάσεις σχεδιασμού : Πρακτικά 3ου εθνικού συνεδρίου
εκδότης: Ιανός
έτος έκδοσης: 2009

στοιχεία βιβλίου: Μ 651 -(000651)

18/6/09

Eco Trivial Pursuit

18/6/09 0

Ερωτήσεις

1. Ποιά τρία υλικά είναι πιο εύκολο να ανακυκλωθούν;

2. Με πόση ώρα λειτουργίας μιάς κοινής λάμπας είναι ισότιμη η ενέργεια που εξοικονομεί η
ανακύκλωση ενός γυάλινου μπουκαλιού;

3. Ποιά χώρα αντικατέστησε το πετρέλαιο κίνησης με ζαχαροκάλαμο;


4. Πόσο χρόνο χρειάζεται περίπου μια πλαστική σακούλα για να αποσυντεθεί;


5. Από το 1988 έως το 2008, πόσα είδη ζώων & φυτών έχουν εκλείψει από τα τροπικά δάση;


6. Αν ανακυκλωθεί μια ημερήσια έκδοση της εφημερίδας Sunday New York πόσα δέντρα θα

σωθούν;

7. Σε ποιά ευρωπαίκή χώρα κατασκευάστηκε "οικολογικό" χωριό χωρητικότητας 30.000

κατοίκων;

8. Πόσες πλαστικές σακούλες μιας χρήσεως χρησιμοποιούνται κάθε χρόνο στην Ελλάδα;


9. Ένας κεραυνός έχει αρκετή ενέργεια για να παράγει ηλεκτρικό ρεύμα για πόσα σπίτια;


10. Ποιά θεωρείται η πιο μεγάλη οικολογική καταστροφή, που έχει διαπράξει ο άνθρωπος
εως σήμερα;



Απαντήσεις

1. Αλουμίνιο, Χαρτί, Γυαλί
2. Με 4 ώρες
3. Η Βραζιλία
4. 30 με 70 χρόνια
5. 1 εκατομμύρο είδη
6. 75.000 δέντρα
7. Στην Πορτογαλία
8. 1 δισεκατομμύριο σακούλες
9. Για 20.000 σπίτια
10. Η πετρελαιοκηλίδα του πετρελαιοφόρου Exxon.

15/6/09

Μουσείο Ακρόπολης

15/6/09 0

Στη διάθεση του κοινού η ιστοσελίδα του Μουσείου Ακρόπολης. Η ιστοσελίδα συστήνει το Μουσείο, προσφέροντας τη δυνατότητα περιήγησης στους χώρους, την ιστορία και τον τρόπο λειτουργίας του Μουσείου. Η περιήγηση γίνεται μέσα από έξι ενότητες, που δίνουν πληροφορίες για:
  • Τον τρόπο λειτουργίας του μουσείου (ωράριο, προσβασιμότητα, υποδομές, κλπ)
  • Τις συλλογές (εκθέματα, ιστορικά στοιχεία, κλπ)
  • Τα εκπαιδευτικά προγράμματα
  • Το Μουσείο (οργάνωση, ιστορία, κλπ)
  • Την προβολή του Μουσείου (ενημερωτικό και φωτογραφικό υλικό, γραφείο Τύπου, επικοινωνία)
  • Τα εισιτήρια
Μέσα από την ιστοσελίδα αυτή, εφαρμόζεται για πρώτη φορά σε ελληνικό Μουσείο το σύστημα του e-ticketing. Το ηλεκτρονικό εισιτήριο επιτρέπει σε όλους, από οπουδήποτε στον κόσμο, να εξασφαλίσουν την είσοδό τους στο Μουσείο, προσδιορίζοντας με ακρίβεια την ημέρα ακόμα και την ώρα της επίσκεψής τους.

31/5/09

Αρχαιολογία της Πόλης των Αθηνών

31/5/09 0


Η χαοτική ρυμοτομική διάρθρωση και οι έντονοι ρυθμοί της Αθήνας επισκιάζουν το ιστορικό παρελθόν της σύγχρονης αστικής εικόνας της. Αυτή την, άγνωστη για πολλούς, ιστορική συνέχεια του αθηναϊκού αστικού τοπίου προβάλλει το ψηφιακό έργο "Αρχαιολογία της Πόλης των Αθηνών" που υλοποιήθηκε από το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών στο πλαίσιο του Επιχειρησιακού Προγράμματος "Κοινωνία της Πληροφορίας".


Το έργο στηρίζεται στην ψηφιοποίηση των κειμένων μιας σειράς δώδεκα διαλέξεων που πραγματοποιήθηκαν το 1994 και περιέχονταν στην εξαντλημένη ομώνυμη έκδοση του Εθνικού Ιδρύματος Ερευνών (Αθήνα, 1996). Η ψηφιακή έκδοση εμπλουτίζεται και συμπληρώνεται με τη σύνταξη νέων κεφαλαίων, ενώ η ιστορική διάρκεια του αθηναϊκού τοπίου από τα προϊστορικά χρόνια μέχρι τη σύγχρονη εποχή τεκμηριώνεται περαιτέρω από την παράθεση φιλολογικών πηγών και μαρτυριών -τόσο στην πρωτότυπη μορφή τους όσο και σε νεοελληνική μετάφραση.

Τα κείμενα, που έχουν μεταφραστεί και στην αγγλική γλώσσα, συνοδεύονται από πλούσιο εικονογραφικό υλικό, προϊόν ειδικής έρευνας (πρωτότυπες φωτογραφίες, απεικονίσεις, σχέδια, χάρτες, τοπογραφικά διαγράμματα, κατόψεις κτιρίων). Σημαντική προσθήκη αποτελεί το πλούσιο Αρχείο Νεότερων Μνημείων, αλλά και το ιστορικό ντοκιμαντέρ - αφιέρωμα στα νεοκλασικά σπίτια της Αθήνας με κείμενα Γιάννη Τσαρούχη και εικόνες Σπύρου Βασιλείου, σε σενάριο και σκηνοθεσία του Νίκου Γραμματικόπουλου (1980, 20').

18/5/09

Το μηχάνημα των Αντικυθήρων

18/5/09 0


Η Άγνωστη Ελλάδα: Το μηχάνημα των Αντικυθήρων και τα ρομπότ της αρχαιότητας


Ντοκιμαντέρ, το οποίο ασχολείται με το μηχάνημα που βρέθηκε στα Αντικύθηρα και εικάζεται ότι λειτουργούσε σαν ημερολογιακός αναλογικός υπολογιστής εκείνης της εποχής. Ο Σεπτέμβριος του 1901 υπήρξε καθοριστικός και καταλυτικός για την περιοχή των Αντικυθήρων, αφού η ανακάλυψη του συγκεκριμένου μηχανήματος σημάδεψε την περιοχή. Και αυτό γιατί η συμβολή του στη μέτρηση του χρόνου ήταν μεγάλη. Στη συνέχεια, γίνεται αναλυτική περιγραφή του μηχανισμού, των χαρακτηριστικών του και των διάφορων εξαρτημάτων του. Παράλληλα, προβάλλονται πλάνα ερευνητών, οι οποίοι καταθέτουν τους προβληματισμούς και τις απόψεις τους για το μηχάνημα. Η αφηγήτρια επισημαίνει το γεγονός, ότι οι αρχαίοι έλληνες είχαν πάντοτε πνευματικές ανησυχίες και αναζητήσεις ενώ ασχολούνταν με πολλές και διαφορετικές επιστήμες. Ακολουθεί αναφορά σε μυθολογικές περιόδους και σε μυθικά πρόσωπα.

το πλήρες βίντεο εδώ

πηγή: Οπτικοακουστικό Αρχείο της ΕΡΤ

3/5/09

Στα ράφια μας

3/5/09 0
τίτλος: Οι Έλληνες Μηχανικοί: Θεσμοί και Ιδέες 1900 - 1940
συγγραφέας: Αντωνίου Γιάννης
εκδότης: Βιβλιόραμα

στοιχεία βιβλίου: 620.009 Α -(002483)


άρθρο του κ. Πεζμαζόγλου Β. στην εφημερίδα ΤΑ ΝΕΑ (30-31 Αυγ. 2008)

Όμοιοι κάποιες φορές με φιγούρες από μυθιστορήματα του Καραγάτση, οι έλληνες μηχανικοί άφησαν το διακριτό αποτύπωμα τους στον παρατεταμένα αμφίρροπο και αμφιλεγόμενο εκσυγχρονισμό της χώρας. ο Γ. Αντωνίου αφηγείται την ιστορία τους αναδεικνύοντας τη σχέση επιστήμης- τεχνολογίας και κοινωνίας- οικονομίας με έμφαση στις ιδεολογικές της πτυχές και προεκτάσεις

Πριν από τρεις δεκαετίες, ως μεταπτυχιακός φοιτητής, είχα ασχοληθεί με το θέμα της μεταφοράς τεχνολογίας στο πλαίσιο της πολιτικής οικονομίας της ανάπτυξης. Τω καιρώ εκείνω, οι αριστερίζοντες οικονομολόγοι θεωρούσαν πως η μη σύνδεση παιδείας και οικονομίας αποτελεί κάτι αρνητικό και συμβάλλει στη διαιώνιση της υπανάπτυξης- εξάρτησης του Τρίτου Κόσμου. Οι καιροί άλλαξαν: Σήμερα, τουλάχιστον στην Ελλάδα, η προοδευτική μόδα είναι η καταγγελία κάθε σύνδεσης του Πανεπιστημίου με τις ανάγκες της παραγωγής- ακόμα και όταν, καταφανώς, μπορεί να είναι ευεργετική και για τις δυο πλευρές. Με αυτό το φόντο, διάβασα με ιδιαίτερο ενδιαφέρον το βιβλίο του Γ. Αντωνίου για τους Έλληνες μηχανικούς, που καταγίνεται με τη συγκρότηση του επαγγέλματος, αρχίζοντας από τον 19ο αιώνα και εστιάζοντας στις πρώτες δεκαετίες του 20ού.

Το πρώτο μέρος κάνει μια πυκνή θεωρητική επισκόπηση της βιβλιογραφίας για τη σχέση επιστήμης- τεχνολογίας και κοινωνίας- οικονομίας, με έμφαση στις ιδεολογικές της πτυχές και προεκτάσεις. Αυτό που με κέρδισε, όμως, ήταν η συνέχεια του βιβλίου. Για πολλούς και διαφορετικούς λόγους. Κατ΄ αρχήν είναι καλογραμμένη και διαβαστερή, πράγμα όχι και τόσο σύνηθες για τέτοια ακαδημαϊκά πονήματα που είναι γεμάτα υποσημειώσεις και παραπομπές. Κατά δεύτερον λόγο, η έρευνα είναι εξόχως ενδιαφέρουσα και πρωτότυπη:
Εισάγει τον αναγνώστη στα πρώτα βήματα, στις απαρχές της ελληνικής πανεπιστημιακής εκπαίδευσης, ειδικότερα δε στην πορεία του Πολυτεχνείου.

Πράγματι, η διαδρομή του ΕΜΠ, όπως μετονομάστηκε το 1914 το Σχολείον των Τεχνών του 19ου αιώνα, συνδέεται ποικιλοτρόπως με τη νεώτερη πολιτική και οικονομική ιστορία του Ελληνικού κράτους. Παίρνοντας σταδιακά τη σκυτάλη από τη Σχολή Ευελπίδων, που κατάρτιζε μηχανικούς για τις σημαντικές ανάγκες του στρατού τον 19ο και στις αρχές 20ού αιώνα, το ΕΜΠ εξελίσσεται στον βασικότερο τροφοδότη του κράτους σε δυναμικό εκπαιδευμένο στα τεχνικά θέματα. Το Δημόσιο, όπως υπογραμμίζει ο συγγραφέας, είναι και ο κύριος εργοδότης των αποφοίτων πολιτικών μηχανικών. Χαρακτηριστικά, το ΕΜΠ υπάγεται τις πρώτες δεκαετίες του 20ού αιώνα, όχι στο υπουργείο Παιδείας αλλά στο νεοσύστατο υπουργείο Συγκοινωνίας- με τον Παπαναστασίου, ως υπουργό, να παίζει πρωταγωνιστικό ρόλο. Ο Διχασμός και οι πολιτικές εξελίξεις θα επηρεάσουν τις τύχες του ιδρύματος (λ.χ. ο γαλλοτραφής καθηγητής Πρωτοπαπαδάκης θα βρεθεί, ως πολιτικό πρόσωπο, να είναι ένα εκ των θυμάτων της Δίκης των Έξι). Ωστόσο, το ΕΜΠ θα διατηρήσει, μέχρι και στα χρόνια της κατοχής, μεγάλη αυτοτέλεια από την πολιτική εξουσία, την οποία προστατεύει ως κόρη οφθαλμού: στο ζήτημα αυτό υπάρχει σύμπνοια των καθηγητών, ανεξαρτήτως των πολιτικών τους προσανατολισμών. Στους κόλπους του ΕΜΠ, αλλά και του Τεχνικού Επιμελητηρίου (ΤΕΕ), που ιδρύεται το 1923, αποσαφηνίζοντας το προφίλ των μηχανικών και εξοβελίζοντας από τις τάξεις του επαγγέλματος τους εμπειροτέχνες, αναπτύσσονται διάφοροι προβληματισμοί. Μεταξύ αυτών, το αίτημα της σύσφιγξης των σχέσεων του ΕΜΠ με τη βιομηχανία και της σύνδεσης των σπουδών με την αναδυόμενη, στο μεσοπόλεμο, επιστήμη του μάνατζμεντ. Χαρακτηριστικός είναι εδώ ο εξόχως ενδιαφέρων μικρός «κύκλος της Ζυρίχης», λέσχη ελίτ όπου συμμετέχουν απόφοιτοι του ομώνυμου Πολυτεχνείου που δραστηριοποιούνται στον χώρο της βιομηχανικής παραγωγής (λ.χ. τσιμέντα, χημικά). Εδώ, όπως και σε άλλα σημεία, το έργο βιβλίο συναντά το αξιόλογο έργο της ιστορικού Χριστίνας Αγριαντώνη για τις απαρχές του ελληνικού βιομηχανικού κεφαλαίου.


Πώς να μην πλανάται, πάνω από ένα τέτοιο πόνημα, το ζήτημα της νεωτερικότητας, του (πάντα επίκαιρου) εκσυγχρονισμού; Ή, καλύτερα, των εκσυγχρονισμών- διότι η πολυσυζητημένη αυτή διαδικασία δεν είναι κάτι ενιαίο, ούτε και έχει κάποια ημερομηνία λήξης... Πράγματι, εκφράζοντας με τον τρόπο τους το δυτικών καταβολών ιδεώδες της προόδου, οι μηχανικοί άφησαν το διακριτό αποτύπωμά τους στην οικονομική- τεχνολογική πορεία της Ελλάδας και στον παρατεταμένα αμφίρροπο, αμφίθυμο, αμφιλεγόμενο εκσυγχρονισμό της: Από τα οχυρωματικά έργα του Καποδίστρια και τους δρόμους επί Όθωνα, μέχρι τους τρικουπικούς σιδηροδρόμους κι από τα εγγειοβελτιωτικά έργα του Βενιζέλου, μέχρι την «τεχνοφιλία» του Μεταξά (που θυμίζει την αντίστοιχη του ιταλικού φασισμού).


Τα πρότυπα των διδασκόντων

Αναδεικνύοντας μια μακρά γενεαλογία ανθρώπων, θεσμών, ιδεών, το βιβλίο του Αντωνίου προσφέρει πλήθος πραγματολογικών στοιχείων και ανεκδοτολογικών περιστατικών: Μιλάει για εμβληματικές φυσιογνωμίες του χώρου, όπως ο Γκίνης, ο Νέγρης, ο Λαμπαδάριος, ο Κιτσίκης αλλά και για ταπεινότερες παρουσίες: λ.χ. ο μοναδικός σπουδαστής που το 1889 ζήτησε να εγγραφεί στη Σχολή Μηχανουργών, ενώ όλοι επιζητούσαν τη Σχολή Πολιτικών Μηχανικών που εξασφάλιζε επαγγελματική αποκατάσταση- φαινόμενο που παρατηρείται και σήμερα. Συγχρόνως καταφέρνει να μυήσει τον αναγνώστη σε μια εποχή- ή μάλλον σε πολλές διαδοχικές εποχές, διότι η Ελλάδα επεκτείνεται και μετασχηματίζεται, στις δεκαετίες αυτές. Οι πίνακες και, ακόμα περισσότερο, οι θαμπές ασπρόμαυρες φωτογραφίες στο τέλος του βιβλίου συμβάλλουν σε αυτό. Αλλά και από θεωρητικής απόψεως, επιβεβαίωσα αυτό που υποψιαζόμουν: Η φυσιογνωμία και ο προσανατολισμός του ΕΜΠ σαφώς επηρεάστηκε από τα πρότυπα, τις ιδέες που κουβαλούσαν οι κατά το πλείστον Γαλλο- ή Γερμανο-σπουδασμένοι διδάσκοντες. Αλλά από την άλλη, υπάρχει πάντα η ενδογενής δυναμική, η ιδιαιτερότητα της ελληνικής ιστορικής διαδρομής: είτε στο ιδεολογικό πεδίο (κλασικίζουσα ροπή προς θεωρητικές σπουδές που τείνει να υποβαθμίζει πρακτικά μαθήματα) είτε στο οικονομικό (όροι διαμόρφωσης ελληνικού αστισμού). Αφήνοντας τη φαντασία μου κάπως ελεύθερη, ομολογώ ότι στιγμές στιγμές αναζήτησα, μέσα και πίσω απ΄ τις γραμμές, μεσοπολεμικές φιγούρες από μυθιστορήματα του Καραγάτση.
 
◄Design by Pocket